من هر کاری می کنم نمی فهمم که مردم آمریکا چطور خودشونو توجیه می کنن که دولتشون از مردم مصر حمایت کنه اما در مقابل بحرین و یمن سکوت کنه واقعاْ به دنیا قانون جنگل حاکمه. آدم لجش می گیره که همشم می گن حقوق بشر. اینایی که تو بحرین می میرن و زندانی می شن بشر نیستن؟
اميد جان من دوباره باز آمد
سياهي از شب رفت، ستاره باز آمد
سوار روياها كه گم شد از بختم
دوباره پيدا شد سواره باز آمد
ارادتمند - وحيد
دیروز روز تولد من بود. دوستان زیادی تبریک گفته بودند که ازشون تشکر می کنم.
ارادتمند - وحید
امروز به این جمله مهم که از فرط تکرار لایه های عمیقش رو فراموش کردیم فکر می کردم:
" دیر رسیدن بهتر از هرگز نرسیدن است "
همیشه و همه جا.
ارادتمند - وحید
فقط اون کرمی که تو زمستون به دنیا می یاد و سه روز بعدش هم میمیره اگر فکر کنه دنیا یک جای مزخرفه که همش باید سگ لرز زد و دائم سوز و سرما و برف و بدبختی پدر آدم رو در می یاره برام توجیه شدنیه نه آدمیزادی که بهار رو دیده و می دونه سال چهار تا فصل داره.
سال چهار تا فصل داره حالا تو هی نق بزن که چرا زمستون سرد بود.
ارادتمند - وحید
سال نو مبارک.
در این مدت که آپ نمی کردم البته روزی ۱۰ الی ۱۵ نفر اینجا سر میزدن ولی تنها یک دوست ناشناس عید رو بهم تبریک گفته بودن که ضمن تشکر از ایشون عید رو به هم تبریک می گم.
امیدوارم سال پیش خیلی بهتر از سال پیش رو نبوده نشه.
ارادتمند - وحید
علی دایی بازیکن شایسته و سختکوشی بود که در باتلاق خودپسندی لجبازی و عدم انتقاد پذیری تمام ارزشمندی های خود رو دفن کرد. علی دایی دارای توهم توطئه بود و فکر می کرد همه چشم به جایگاهش در تاریخ فوتبال این مملکت داره و همین توهم باعث می شد اولاْ نها با ادم های کوچکتر از خودش کار کنه و مشورت بگیره و ثانیا از اونها انتظار داشت چشم بسته تائید ش کنن. هنوز فراموش نکردم که هومن افاضلی کمک مربی علی دایی در تیم ملی در مورد علی دایی گفت که شبیه مورینیوئه.
آنچه علی دایی رو بلند کرد فرهنگ علی دایی گری بود و آن که علی دایی رو زمین زد شخص علی دایی بود.
علی دایی در تمام این مدت هزینه های معنوی و مادی زیادی رو بیت المال این مملکت تحمیل کرده تا هر از چند گاهی به موفقیت هایی اونم در حد چند برد در لیگ برتر دست پیدا کنه و امیدوارم دست او از این ثروت ملی کوتاه بشه.
ارادتمند - وحید
اشک هایم را پاک می کنم ، برای من که اینهمه تاریخ خواندم باورکردنی نبود که در قسمتی از تاریخ زندگی کردن اینهمه دشوار و طاقت فرسا باشد.
نه من دیگر یک تنه به قاضی نخواهم رفت، شاید هم اصلاً دیگر تاریخ نخواندم.
اردتمند - وحید
با تحولات امروز به نظر می رسد تا ساعاتی دیگر یا روزهای آینده حسنی مبارک از ریاست جمهوری مادام العمری که برای خودش تعریف کرده بود استعفا خواهد داد. اما چه این اتفاق بیفتد و چه خیر آنچه آموزنده بود رفتار دولت های غربی علی الخصوص آمریکا است در طول حوادث اخیر .
فرانسه که به صورت سنتی در شمال آفریقا پایگاههای بسیاری دارد به بن علی اجازه ورود نمی دهد و آمریکا از همان اوایل اوج گیری اعتراضات خواستار برکناری مبارک می شود در حالیکه مبارک در طول این همه سال به بیان عامیانه همه جور حالی به آمریکا داده بود. شاید مبارک در شوک چنین موضعی از سوی آمریکا باشد اما انگار قدرت همه را فراموشکار می کند و او به خاطر نمی آورد پس از رفتار تحقیر آمیز آمریکا با محمد رضا شاه ، خود در قامت معاون رئیس جمهور وقت مصر انور سادات از شاه ایران برای پیدا کردن محلی برای مردن استقبال کرد ( دقت کنید فقط برای مردن نه زندگی، زیرا همه می دانستند که شاه در اثر سرطان پیشرفته خواهد مرد) .
جیمی کارتر در عید سال نو مسیحی در سال 56 مهمان حکومت وقت ایران بود و با شاه شامپاین می خورد اما یکسال بعد حاضر نبود به شاه محلی برای مردن ببخشد.
آری مبارک سرنوشت محمدرضا را دید اما باور نکرد که آمریکا دوست ناباب است که تو را به هزار کثافت می کشاند و در روز مهلکه تنهایت خواهد گذاشت.
ارادتمند - وحید